ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων
Ο κτιριακός τομέας αντιπροσωπεύει το 40 % της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Επομένως, η
μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε αυτόν τον τομέα αποτελεί προτεραιότητα στο πλαίσιο των στόχων για την ενεργειακή
απόδοση των κτιρίων. Η παρούσα οδηγία εκφράζει αυτή ακριβώς τη βούληση, προτείνοντας γραμμές δράσης για τα κράτη μέλη όσον
αφορά την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.
Μεθοδολογία υπολογισμού της ενεργειακής απόδοσης κτιρίων
Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να υιοθετήσουν, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, μεθοδολογία υπολογισμού τής ενεργειακής
απόδοσης κτιρίων, η οποία να λαμβάνει υπόψη ορισμένους παράγοντες. Πιο συγκεκριμένα:

· τα θερμικά χαρακτηριστικά του κτιρίου (θερμοχωρητικότητα, μόνωση, κ.λπ.)·
· την εγκατάσταση θέρμανσης και παροχής ζεστού νερού·
· τις εγκαταστάσεις κλιματισμού·
· την ενσωματωμένη εγκατάσταση φωτισμού·
· τις κλιματικές συνθήκες εσωτερικού χώρου.

Επίσης, λαμβάνεται υπόψη η θετική επίδραση άλλων παραγόντων, όπως τοπικές συνθήκες έκθεσης στον ήλιο, φυσικός φωτισμός,
παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με συμπαραγωγή, και συστήματα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης σε κλίμακα περιοχής ή οικοδομικού
τετραγώνου.
Καθορισμός ελάχιστων απαιτήσεων
Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να θεσπίσουν, σύμφωνα με την παραπάνω μεθοδολογία υπολογισμού, ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής
απόδοσης για να πετύχουν τα καλύτερα δυνατά επίπεδα από πλευρά κόστους. Το επίπεδο αυτών των απαιτήσεων αναθεωρείται κάθε
πέντε χρόνια.
Τα κράτη μέλη, όταν καθορίζουν τις ελάχιστες απαιτήσεις, μπορούν να κάνουν διάκριση μεταξύ νέων και υπαρχόντων κτιρίων και
μεταξύ διάφορων κατηγοριών κτιρίων.
Τα νέα κτίρια πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις αυτές, και, πριν αρχίσει η κατασκευή τους, πρέπει να έχει μελετηθεί η σκοπιμότητα
εγκατάστασης συστημάτων εφοδιασμού με ανανεώσιμη ενέργεια, αντλιών θερμότητας, συστημάτων τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης
σε κλίμακα περιοχής ή οικοδομικού τετραγώνου, και συστημάτων συμπαραγωγής.
Όταν τα υπάρχοντα κτίρια υφίστανται ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας, πρέπει να επιτυγχάνεται αναβάθμιση της ενεργειακής τους
απόδοσης, ώστε να μπορούν και αυτά να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις.
Από την εφαρμογή των ελάχιστων απαιτήσεων μπορούν να εξαιρεθούν:

· κτίρια επισήμως προστατευόμενα (για παράδειγμα, κτίρια ιστορικής αξίας)·
· κτίρια χρησιμοποιούμενα ως χώροι λατρείας·
· προσωρινά κτίρια·
· κτίρια κατοικίας, τα οποία προβλέπεται να χρησιμοποιούνται για περιορισμένο χρονικό διάστημα κάθε χρόνο·
· μεμονωμένα κτίρια με συνολική ωφέλιμη επιφάνεια μικρότερη από 50 m2.

Όταν τα τεχνικά συστήματα των κτιρίων, όπως τα συστήματα θέρμανσης, παραγωγής ζεστού νερού, κλιματισμού, και εξαερισμού
μεγάλης κλίμακας, εγκαθίστανται εξαρχής, αντικαθίστανται ή αναβαθμίζονται, πρέπει επίσης να πληρούν τις απαιτήσεις ενεργειακής
απόδοσης.
Τα δομικά στοιχεία του κτιρίου που αποτελούν τμήμα του κελύφους του κτιρίου και έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην ενεργειακή
απόδοση του κελύφους αυτού (για παράδειγμα, τα πλαίσια των παραθύρων) πρέπει επίσης να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις
ενεργειακής απόδοσης, όταν αντικαθίστανται ή τοποθετούνται εκ των υστέρων, για να επιτευχθούν τα βέλτιστα από πλευράς
κόστους επίπεδα.
Όταν ένα κτίριο κατασκευάζεται ή ανακαινίζεται, η παρούσα οδηγία ενθαρρύνει σε μεγάλο βαθμό την εισαγωγή ευφυών συστημάτων
μέτρησης της κατανάλωσης ενέργειας, σύμφωνα με την οδηγία σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά
ηλεκτρικής ενεργείας.
Στόχος: κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας
Από 31ης Δεκεμβρίου 2020, όλα τα νέα κτίρια πρέπει να έχουν σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας. Τα νέα κτίρια που στεγάζουν
δημόσιες αρχές ή είναι ιδιοκτησίας τους πρέπει να πληρούν τα ίδια κριτήρια μετά την 31η Δεκεμβρίου 2018.
Η Επιτροπή ενθαρρύνει την αύξηση του αριθμού των κτιρίων αυτού του είδους με την κατάρτιση εθνικών σχεδίων, που
περιλαμβάνουν:

· περιγραφή του τρόπου εφαρμογής του ορισμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας από τα κράτη μέλη·
· τους ενδιάμεσους στόχους για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των νέων κτιρίων έως το 2015·
· πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τα οικονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί υπέρ της προώθησης της βελτίωσης της
ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων.

Εμπορικά κίνητρα και χρηματοδοτικοί φραγμοί
Τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει την ευθύνη να καταρτίσουν κατάλογο των υπαρχόντων και πιθανών μέσων, τα οποία σκοπεύουν να
προωθήσουν τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων. Ο κατάλογος αυτός ενημερώνεται ανά τριετία.
Πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης
Τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν σύστημα πιστοποίησης της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων. Αυτό το πιστοποιητικό
περιλαμβάνει πληροφορίες για την ενεργειακή κατανάλωση των κτιρίων καθώς και συστάσεις για βελτιώσεις από πλευράς κόστους.
Όταν ένα κτίριο ή μία κτιριακή μονάδα διατίθεται προς πώληση ή προς εκμίσθωση, ο δείκτης ενεργειακής απόδοσης του
πιστοποιητικού ενεργειακής απόδοσης πρέπει να δηλώνεται σε όλες τις εμπορικές διαφημίσεις.
Κατά την κατασκευή, πώληση ή ενοικίαση κτιρίων ή κτιριακών μονάδων, το πιστοποιητικό αυτό επιδεικνύεται στον υποψήφιο νέο
ενοικιαστή ή αγοραστή και παραδίδεται στον αγοραστή ή νέο ενοικιαστή.
Για κτίρια των οποίων συνολική επιφάνεια πάνω από 500 m² χρησιμοποιείται από δημόσια αρχή, και για κτίρια τα οποία δέχονται συχνά
επισκέψεις από το κοινό και των οποίων η συνολική επιφάνεια είναι πάνω από 500 m², το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης
αναρτάται σε περίοπτη για το κοινό θέση (το κατώτατο αυτό όριο θα μειωθεί σε 250 m² στις 9 Ιουλίου 2015).
Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν την ευθύνη να δημιουργήσουν ένα σύστημα τακτικού ελέγχου των συστημάτων θέρμανσης και
κλιματισμού των κτιρίων.
2014 © - ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ-ΧΑΝΙΩΝ-  |  Χάρτης ΙστοχώρουΌροι Χρήσης
Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και η αποτροπή της ενεργειακής σπατάλης αποτελούν μείζονα στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Προωθώντας τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας, η ΕΕ συμβάλλει αποφασιστικά στην ανταγωνιστικότητα, την ασφάλεια του εφοδιασμού και την τήρηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κυότο για τις κλιματικές αλλαγές.
Υπάρχει σημαντικό δυναμικό μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας, ιδίως στους ενεργειοβόρους τομείς, όπως τα κτίρια, οι μεταποιητικές βιομηχανίες, η μετατροπή της ενέργειας και οι μεταφορές.
Στο τέλος του 2006, η ΕΕ ανέλαβε τη δέσμευση να επιτύχει μέχρι το 2020 εξοικονόμηση 20% της ετήσιας κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας. Για να επιτύχει το στόχο αυτό, κινητοποιεί τους πολίτες, τους ιθύνοντες λήψης αποφάσεων και τους οικονομικούς παράγοντες της αγοράς, και καθορίζει, μεταξύ άλλων, τα ελάχιστα πρότυπα για την ενεργειακή αποδοτικότητα και τους κανόνες για τη σήμανση, που ισχύουν για τα προϊόντα, τις υπηρεσίες και τις υποδομές.

Ευρωπαϊκή ενεργειακή αποδοτικότητα